Testosteron we krwi występuje w postaci wolnej (1-4%), związanej z albuminami (mniej niż 44%) oraz związanej z białkiem transportowym SHBG (ok. 55%). Za biodostępny  (BAT), uważa się testosteron wolny oraz związany z albuminami.

 

 

Oznaczenie stężenia całkowitego testosteronu odzwierciedla ilość związanego i wolnego hormonu, ale nie umożliwia oceny zawartości poszczególnych frakcji. W wielu przypadkach jest ono wystarczające dla oceny syntezy testosteronu.  Jednak w przypadku gdy stężenie SHBG jest nieprawidłowe, poziom testosteronu całkowitego nie odzwierciedla  dokładnie ilości testosteronu biodostępnego. W takich sytuacjach lepszym badaniem jest określenie stężenia testosteronu wolnego.

Badanie tej frakcji hormonu zaleca się mężczyznom z zaburzeniami libido, erekcji oraz płodności. Kobietom zaś badanie zleca się w przypadku występowania nieregularnych miesiączek lub ich braku, trudności z zajściem w ciążę, pojawienia się nadmiernego owłosienia na twarzy i ciele oraz łysienia typu męskiego.

Obniżony poziom testosteronu wolnego występuje  w przypadku niedorozwoju gonad, defektów występujących podczas syntezy testosteronu, wirusowych  infekcji gonad (w tym zapalenia jąder wywołanym świnką),  uszkodzenia jąder w wyniku urazu mechanicznego bądź nadużywania alkoholu, hiperprolaktynemii, niedożywienia pacjenta oraz zmian stężeń białek transportujących.

Podwyższony poziom testosteronu wolnego może wystąpić w wyniku wrodzonego lub nabytego przerostu nadnerczy, guza jąder bądź nadnerczy, zespołu policystycznych jajników, nadczynności tarczycy, obecności guzów jajników, które wydzielają androgeny, zespołu Cushinga oraz zaburzeń stężeń białek wiążących i transportujących hormony płciowe.

W laboratorium MEDICA testosteron wolny wyliczany jest za pomocą wzoru matematycznego na podstawie wyników: albuminy, SHBG i testosteronu całkowitego uzyskanych w pomiarach bezpośrednich.

 

Przygotowanie do badania:

Pacjent powinien być na czczo, czyli 8-12 godzin po ostatnim posiłku. Na badanie należy zgłosić się po wypoczynku nocnym, w godz. 6:30-10:30 (ze względu na dobowy rytm wydzielania hormonu) lub według wskazań lekarza. Oznaczenie testosteronu kobiety powinny wykonywać na początku cyklu miesięcznego (między 2. a 5. d.c.), chyba że lekarz zaleci inaczej.

  • Niektóre leki, w tym androgeny i steroidy mogą obniżać stężenie testosteronu.
  • Terapia estrogenowa u kobiet oraz leki przeciwdrgawkowe, barbiturany i  klomifen  mogą podwyższać stężenie testosteronu.
  • Podczas rejestracji na badanie należy poinformować o stosowanych lekach i preparatach farmaceutycznych.

Czas oczekiwania na wynik:

1 dzień roboczy

 

« Wróć do listy terminów
Pliki cookie

Ta witryna używa plików cookie, aby zapewnić najlepszą możliwą wygodę użytkowania. Informacje o plikach cookie są przechowywane w przeglądarce użytkownika i spełniają takie funkcje, jak rozpoznawanie użytkownika po jego powrocie na naszą stronę internetową oraz pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które części strony internetowej są dla użytkownika najciekawsze i najbardziej użyteczne.

Wszystkie ustawienia plików cookie można zmienić, przechodząc do zakładek po lewej stronie.